scispace - formally typeset
Search or ask a question
Author

Okan Murat Öztürk

Bio: Okan Murat Öztürk is an academic researcher. The author has an hindex of 1, co-authored 1 publications receiving 6 citations.

Papers
More filters
Journal ArticleDOI
06 Aug 2018
TL;DR: In this article, the authors proposed a new model for the Turkish modernlesmesi teorisi model, which is based on the same model as the one described in this paper.
Abstract: Bu makalede, Turkiye’de yasanan Batililasma surecinde, geleneksel makam teorisini modernlestirmek isteyenlerce yapilan donusturucu mudahaleler, soylem analizi temelinde ve elestirel baglamda tartisilmaktadir. Makam, Turk muziginin oldugu kadar Dogu muziginin de en temel kavramlari arasinda yer alir. Meseleyi kavramsal cercevede dogru bir sekilde incelemek maksadiyla burada, dayandiklari muzik unsurlari acisindan iki temel muzik teorisi yaklasimi ayirt edilmistir: (i.) dizi-merkezli ve (ii.) melodi-merkezli. Bunlardan ilki, tipik olarak Bati armonik tonalitesine ozgu kavrayisi temsil ederken, ikincisi de Batililasma donemi oncesindeki geleneksel Turk makam kavrayisini simgeler. Bu donem uc baslik altinda ele alinmistir: (i.) ‘modernles(tir)meden onceki geleneksel Turk makam kavrayisi, (ii.) modernles(tir)me evresindeki donusturucu mudahaleler, (iii.) son donemlerdeki yeni ve elestirel yaklasimlar. Makam teorisi, Turkiye tarihinde bir zamanlar geleneksel bir mirasi iletmek amaciyla kullanildigindan, kendi kulturel cercevesi icinde, kendine ozgu bir uygulama ve egitim tarzina sahipti. Modernlesmeden once makamlari aciklamak icin matematik, felsefe veya kompozisyona dayali uc farkli teorik modelin kullanildigi belirlenmistir. 19. yuzyilda, Turk modernlesmesi, ‘Bati’ya benzeme’ arzusunun tezahur etmeye basladigi bir asamaya ulasti. Bu yuzyilin sonlarindan baslayarak, makam kavrayisi da bazi donusturucu mudahalelere maruz kaldi. Once, Bati muzik teorisine ozgu dizi ve tonalite gibi kavramlarla mukayese edildi. Bu asamada, armonik tonaliteye ozgu dizi-merkezli teori, makam icin insa edilmek istenen ‘yeni/modern’ teori icin tam ve mukemmel bir model olarak goruldu. Yekta, Ezgi ve Arel gibi onde gelen modernlestiriciler, geleneksel makam perdelerini, armonik islevlere sahip Avrupa tonal dizileri olarak yorumlamakta herhangi bir mahsur gormediler. Dahasi, bu donusturucu mudahaleleri, makam teorisini modernlestirmek adina zorunlu bir ilerleme olarak da kabul ettiler. Ozellikle Arel tarafindan ortaya konulan model, uzun yillar boyunca, yerli veya yabanci arastirmaci, egitimci ve muzisyenler tarafindan, Turk muziginin yegâne modern teorisi olarak kabul gormus ve kullanilmistir. Ancak, gercek muzik icralariyla devamli surette celisen bu teorinin kusurlu ve eksik yonleri, onun ‘kriz’ icine girmesine ve en azindan son elli yildir, cok yonlu elestirilere tabi tutulmasina neden olmustur. Konuya dair yeni tartismalardaki baslica gorusler ortaya konulmak suretiyle burada, makam kavraminin, ozellikle Osmanli dunyasindaki tarihsel seyri de goz onunde bulundurularak, melodi-merkezli bir yaklasimla anlasilmasi gerektigi acikca ortaya cikmistir. Sonucta, Osmanli dunyasinda 15. yuzyildan itibaren gelistirilen melodik harekete dayali makam teorisine, eski itibar ve gecerliliginin iade edilmesi ve bu adimin, yeni teorik calismalar icin baslangic alinmasi gerektigi one surulmustur.

7 citations


Cited by
More filters
Book ChapterDOI
01 Jan 1990

15 citations

Journal ArticleDOI
30 Jun 2020
TL;DR: In this paper, Mevlevi et al. discuss the role of modernistirmek in the development of the modernist theory in the Turkic world and present a prosopografik of modernISTM.
Abstract: Gunumuzde Turk muzigi teorisi olarak taninan teori, aslinda, Şark/Osmanli muzigine ilmi, asri ve medeni bir teori kazandirmak maksadiyla baslatilan bir surecin urunudur. Bu teorinin, uc mevlevi seyhi ile uc muntesibin ortak calismalariyla uretildigiyle ilgili olarak Oztuna tarafindan gelistirilmis ve yaygin sekilde kabul goren kisa bir anlati vardir. Bu makalede, Osmanli muziginde, teori alanini modernlestirmek icin Rauf Yekta, Suphi Ezgi ve Sadeddin Arel tarafindan yapilan mudahaleler, tarihsel belge, taniklik ve anilara dayali olarak ele alinmaktadir. Arastirmanin amaci gelistirilen teorilerle ilgili olaylarin ayrintili bir kronolojisini olusturmak; bu teorilerin insasinda dogrudan veya dolayli sekilde rol alanlari belirlemek ve tum bulgulari prosopografik cercevede degerlendirilmektir. Kronolojide, surecin bilinmeyen, ihmal edilmis olan, az veya yanlis bilinen ayrintilarina odaklanilmistir. Veriler isiginda, teorinin modernlestirilmesi calismalarina katilanlar, Rauf Yekta ve Sadeddin Arel isimleri etrafinda ele alinmistir. Buna gore Rauf Yekta’nin etrafindaki isimler Mevlevi seyhleri Ataullah ve Celaleddin, matematikci Salih Zeki Bey ve dolayli olarak Mikail Mishaqa’dir. Arel’in etrafinda toplanan isimlerden Suphi Ezgi ve Salih Murad Uzdilek calismalara dogrudan katilirken, Yilmaz Oztuna da, surecin tarihyazim boyutunda dolayli olarak yer almistir. Bu arada Mevlevi Şeyhi Huseyin Fahreddin’in ise Oztuna’nin yaptigi bir hatadan dolayi calismalara dahil edildigi ortaya cikmistir. Arastirmanin prosopografik boyutu, modernlestiricilerin, basin, yabanci elcilikler, yabanci okullar, sufi tarikatlar, burokratlar, siyasi partiler, misyonerler, edebiyatcilar ve masonlar gibi cok cesitli sosyal, siyasal ve entelektuel cevrelerle girift iliskiler icinde olduklarini gostermistir. Teoriyi modernlestirmek isteyenler, yaptiklari mudahaleleri bilim ve ilerleme fikri uzerinden mesrulastirmaya cabalamislar; Garpcilik ve Comte pozitivizmini ise bir topyekun kurtulus caresi olarak gormuslerdir. Ses sistemi ve teorik icerikle ilgili temel arastirmalarin tumu, Rauf Yekta tarafindan yapilmis olmasina ragmen, olumunden sonra bu icerik, Arel tarafindan, Bati armonik tonalitesine uygun olarak donusturulmus ve bu son haliyle de, Turk muzigi teorisi olarak bilinir olmustur.

3 citations

Journal ArticleDOI
29 Dec 2018
TL;DR: In this article, a comparative survey of works of three Greek Orthodox theorists, namely Halacoglu, Marmarinos, and Kiltzanidis from the 18 th and 19 th centuries, and other prominent theorists of the Ottoman music scene, such as Cantemir and Nâsir Abdulbâki Dede, is presented.
Abstract: The makam theory, which has been transmitted for nearly 5,000 years in Anatolian culture through the periods of Ancient Greek, Roman, and Byzantine Empires, Medieval Islam, the Ottoman Empire, and the Turkish Republic, presents an efficient cultural base on which sociocultural changes can be traced. In this regard, the works of Greek Orthodox theorists, who played a dominant role in the transmission of Ottoman music theory, especially after the 17 th century, establish a powerful database for research on such topics as multi-culturalism in Ottoman music, the effect of Byzantine Music theory on Ottoman music, and the reflections of national identities in music. To be able to derive conclusions on these topics, the scope of this paper concentrates on a comparative survey of works of three Greek Orthodox theorists, namely Halacoglu, Marmarinos, and Kiltzanidis from the 18 th and 19 th centuries, and the works of other prominent theorists of the Ottoman music scene, such as Cantemir and Nâsir Abdulbâki Dede. The comparative analysis provides a scope to better understand how the music related to the social life of the Ottoman Empire at the time, and how the aesthetic and social changes were reflected in the music.

1 citations

15 Dec 2017
TL;DR: Saray âdâbina uygun tarzda yetistirilme ve kulturlenme bir olcut olarak alindiginda, Osmanli toplumunu, bu terbiyeye sahip olanlar (havas) ve olmayanlar (avam) seklinde iki katmanli bir sosyal tabakalasmaya tabi tutmak mumkundur.
Abstract: Saray âdâbina uygun tarzda yetistirilme ve kulturlenme bir olcut olarak alindiginda, Osmanli toplumunu, bu terbiyeye sahip olanlar (havas) ve olmayanlar (avam) seklinde iki katmanli bir sosyal tabakalasmaya tabi tutmak mumkundur. Buna karsilik, havas ve avam begenisine mahsus musikilerin her ikisi de, musikiyi sekillendiren dort temel unsur (perde, nagme, makam ve usul) acisindan ortak ozellikler sunar. Bu ozellikler zemininde, iki tabakaya ozgu musikiler arasindaki temel farkliliklarin, bilgi ve uslup alanlarinda ortaya ciktigi gorulur. Bu noktada ozellikle havas begenisi icin uretilen ve icra edilen muziklerin uslup bakimindan nasil farklilastigi sorusu onem kazanir. Basta padisah ve hanedan olmak uzere havas tabakasina mensup muhtelif kisi, grup ve muhitler, Osmanli dunyasindaki tum sanat ve ilimlerin baslica hamileri olmuslardir. Bu makalede havas begenisi icin bestelenen musiki eserlerinin uslup farkliligi uzerinden ozel ve ayricalikli hale geldigi uzerinde durulmaktadir. Bu olgu, burada, ozel bir muzik repertuvari ve uslubunun gelisimi bakimindan kanonlasma ve klasiklesme surecini analiz etmek maksadiyla, temel bir etken olarak ele alinmaktadir. Osmanli elitinin musiki sanatini himaye etmelerindeki temel beklentilerinden biri de, kendi musiki begenilerini yansitan incelikli bir klasik uslup gelisimini saglamak olmustur. Bu durum, meselenin; statu, kimlik, begeni kulturu ve aidiyet gibi sosyolojik konularla olan baglantisini acikca ortaya koymaktadir.

1 citations